Przejdź do treści

Czujnik temperatury CWU musi pasować do sterownika i siedzieć głęboko w tulei zasobnika

Ogrzewanie i pompy ciepła

Termometr tarczowy na instalacji grzewczej, który podobnie jak czujnik temperatury CWU mierzy temperaturę wody

Czujnik temperatury CWU musi mieć tę samą charakterystykę, której oczekuje sterownik kotła lub pompy ciepła, i być wsunięty do końca tulei zanurzeniowej zasobnika, najlepiej z pastą termoprzewodzącą. Gdy jeden z tych warunków nie jest spełniony, sterownik odczytuje błędną temperaturę i woda jest za zimna albo przegrzana.

Czujnik to drobny i tani element, ale od niego zależy, kiedy kocioł zacznie ładować zasobnik i kiedy skończy. Przy wymianie urządzenia grzewczego, sterownika albo samego zasobnika warto poświęcić mu kilka minut uwagi, bo błędy w tym miejscu trudno potem zdiagnozować.

Do czego służy czujnik w zasobniku

Sterownik porównuje temperaturę odczytaną z czujnika z temperaturą zadaną dla ciepłej wody. Gdy woda w zasobniku ostygnie poniżej progu, uruchamia priorytet CWU: przełącza zawór trójdrogowy albo włącza pompę ładującą i podnosi temperaturę zasilania. Po osiągnięciu wartości zadanej wraca do ogrzewania domu. Ten sam odczyt służy też do okresowej dezynfekcji termicznej zasobnika, czyli podgrzania wody do wyższej temperatury w celu ograniczenia rozwoju bakterii Legionella.

W wielu domach czujnik CWU pełni jeszcze jedną funkcję: przekazuje temperaturę do systemu inteligentnego domu albo do aplikacji, w której użytkownik widzi stan zasobnika. Wtedy w zasobniku pracują dwa czujniki, jeden dla kotła, drugi dla systemu monitorowania, i każdy wymaga własnego miejsca.

Gdzie umieścić czujnik w zasobniku

Zasobnik ma zwykle jedną lub dwie tuleje zanurzeniowe, czyli zamknięte rurki wchodzące w głąb wody. Producent wskazuje, która z nich służy do czujnika sterującego ładowaniem. Najczęściej jest to tuleja na wysokości około jednej trzeciej zasobnika, nad wężownicą, gdzie odczyt najlepiej odzwierciedla zapas ciepłej wody. Czujnik umieszczony za wysoko zbyt późno reaguje na pobór, a za nisko powoduje częste, krótkie dogrzewania.

Czujnik wsuwa się do samego końca tulei i dociska sprężynką albo zaciskiem. Pasta termoprzewodząca wypełnia szczelinę powietrzną i skraca czas reakcji. Przewód prowadzi się z dala od przewodów zasilających 230 V, bo długie równoległe prowadzenie może zakłócać pomiar. Dobrą praktyką jest też opisanie przewodu przy sterowniku, zwłaszcza gdy w kotłowni jest kilka czujników tego samego typu.

Charakterystyka czujnika i zgodność ze sterownikiem

Czujniki temperatury różnią się elementem pomiarowym. Najczęściej spotyka się termistory NTC o różnych wartościach rezystancji nominalnej, np. 5 kΩ lub 10 kΩ w 25°C, oraz czujniki platynowe PT1000 i półprzewodnikowe KTY. Sterownik jest zaprogramowany na jedną konkretną charakterystykę. Czujnik o innym typie zostanie podłączony bez problemu, ale pokaże temperaturę różniącą się nawet o kilkanaście stopni. Dlatego przy zakupie najpierw sprawdza się w instrukcji sterownika wymagany typ.

W ofercie, w której zgrupowano czujnik temperatury cwu (onninen.pl/produkty/czujnik-cwu), przy każdym modelu podana jest charakterystyka, długość przewodu i średnica sondy. Średnica musi pasować do tulei, która ma zwykle kilka do kilkunastu milimetrów średnicy wewnętrznej. Długość przewodu dobiera się z zapasem, bo przedłużanie przewodu czujnika złączką to dodatkowe miejsce narażone na wilgoć i korozję styków.

Czujnik przewodowy czy bezprzewodowy

Klasyczny czujnik przewodowy podłącza się bezpośrednio do zacisków sterownika. Jest prosty, nie wymaga zasilania i działa latami. Przykładem jest engo czujnik temperatury (onninen.pl/produkt/ENGO-Czujnik-temperatury-ENGO-EFS300-3m-932250442,542623) z przewodem o długości 3 m, przeznaczony do współpracy ze sterownikami i termostatami tej samej marki. Taki czujnik sprawdza się, gdy sterownik stoi w kotłowni obok zasobnika.

Czujniki bezprzewodowe są wygodne tam, gdzie poprowadzenie przewodu jest kłopotliwe albo gdy temperatura zasobnika ma trafić do systemu sterowania domem. Mają sondę umieszczaną w tulei i nadajnik zasilany bateriami, który wysyła odczyt do centrali. Tak działa salus czujnik temperatury (onninen.pl/produkt/SALUS-czujnik-temperatury-bezprzewodowy-salus-ps600-bateryjny-PS600,599789) w wersji bateryjnej, który współpracuje z bramką i aplikacją producenta. Trzeba jednak pamiętać, że bezprzewodowy odczyt służy zwykle do monitorowania i automatyki, a nie zastępuje czujnika wymaganego przez sterownik kotła do sterowania priorytetem CWU.

Objawy uszkodzonego czujnika i prosty pomiar

Uszkodzenie czujnika rzadko jest nagłe. Częściej pomiar zaczyna dryfować albo pojawia się przerwa w przewodzie przy dławnicy. Warto skojarzyć typowe objawy:

  • kocioł nie przechodzi na priorytet CWU mimo zimnej wody w kranie,
  • zasobnik jest przegrzewany ponad nastawę, a zawór bezpieczeństwa upuszcza wodę,
  • sterownik pokazuje temperaturę skaczącą o kilka stopni bez poboru wody,
  • na wyświetlaczu pojawia się kod błędu czujnika lub wartość skrajna, np. -40°C albo 150°C.

Czujnik przewodowy sprawdza się multimetrem: po odłączeniu od sterownika mierzy się jego rezystancję i porównuje z tabelą charakterystyki dla temperatury zmierzonej termometrem kontaktowym na zasobniku. Duża rozbieżność albo brak odczytu oznacza wymianę czujnika.

Najczęstsze pytania

Czy mogę użyć czujnika CWU od innego producenta?

Tak, jeśli ma identyczną charakterystykę, np. NTC 10 kΩ z tą samą krzywą, i pasuje do tulei. W razie wątpliwości bezpieczniej kupić czujnik zalecany przez producenta sterownika.

Czy pasta termoprzewodząca jest konieczna?

Nie jest obowiązkowa, ale skraca czas reakcji i poprawia dokładność. Bez niej czujnik mierzy częściowo temperaturę powietrza w tulei.

Jak często wymienia się baterie w czujniku bezprzewodowym?

Zależy to od częstotliwości wysyłania odczytów i modelu, producenci podają zwykle okres liczony w latach. Aplikacja informuje o niskim stanie baterii z wyprzedzeniem.

Przeczytaj także