Jak wybrać odpowiednie rury ochronne do instalacji elektrycznych w budynkach

Podstawowe rodzaje rur ochronnych w elektrotechnice

Rury kablowe stanowią fundament każdej bezpiecznej instalacji elektrycznej. Te elementy chronią przewody przed uszkodzeniami mechanicznymi i wpływami środowiskowymi. Producenci oferują różnorodne rozwiązania dostosowane do konkretnych zastosowań.

Instalatorzy najczęściej wybierają między rurami sztywnymi a elastycznymi. Pierwsze sprawdzają się w prostych trasach, drugie w miejscach wymagających większej elastyczności. Każdy typ charakteryzuje się odmiennymi właściwościami wytrzymałościowymi i montażowymi.

Materiały używane do produkcji rur obejmują PVC, polietylen oraz stal. Rury z tworzyw sztucznych ważą mniej i kosztują około 40% taniej od stalowych. Stalowe oferują jednak większą wytrzymałość mechaniczną w trudnych warunkach eksploatacyjnych.

Średnice wewnętrzne rur wahają się od 16 mm do 50 mm dla zastosowań standardowych. Większe przekroje, do 110 mm, wykorzystuje się w instalacjach przemysłowych. Wybór zależy od liczby przewodów i ich przekroju poprzecznego.

Właściwości i zastosowania rur giętkich typu peszel

Rury giętkie peszel charakteryzują się karbowaną powierzchnią zewnętrzną zwiększającą elastyczność. Ta konstrukcja pozwala na łatwe prowadzenie tras w miejscach trudno dostępnych. Producenci gwarantują żywotność tych elementów na poziomie 25 lat w standardowych warunkach eksploatacji.

Temperatura pracy rury giętkie peszel mieści się w przedziale od -25°C do +90°C. Wytrzymują one ciśnienie mechaniczne do 750 N przy średnicy 23 mm. Odpornością na promieniowanie UV charakteryzują się modele oznaczone symbolem UV.

Montaż tego typu rur wymaga zastosowania specjalnych łączników i osprzętu. Złączki gwintowane zapewniają szczelne połączenia z puszkami instalacyjnymi. Dostępne są w rozmiarach od M16 do M32 dla najczęściej używanych średnic.

Zastosowania obejmują instalacje w maszynach, robotach przemysłowych oraz elastycznych liniach produkcyjnych. Ich elastyczność pozwala na pracę w warunkach ciągłego ruchu bez uszkodzeń. Żywotność w takich aplikacjach wynosi około 15 lat przy intensywnym użytkowaniu.

Praktyczne wskazówki dotyczące doboru i montażu

Planowanie trasy instalacji rozpoczyna się od analizy warunków środowiskowych. Wilgotność, temperatura i obecność substancji chemicznych wpływają na wybór materiału rur. W pomieszczeniach o wilgotności powyżej 75% zaleca się rury z polietylenu o zwiększonej odporności.

Obliczanie zapotrzebowania na długość rur uwzględnia 15% nadwyżki na połączenia i zakrzywienia. Dla instalacji o długości 100 metrów należy zamówić około 115 metrów materiału. Ta rezerwa pokrywa również ewentualne błędy montażowe czy uszkodzenia podczas prac.

Narzędzia potrzebne do montażu obejmują piły do tworzyw, gwintownice oraz klucze do złączek. Jakość cięcia wpływa na szczelność połączeń – zaleca się używanie pił z drobnym zębem. Gwintowanie wykonuje się ręcznie lub maszynowo w zależności od średnicy rur kablowych.

Kontrola jakości montażu obejmuje sprawdzenie szczelności wszystkich połączeń. Test ciśnieniowy powietrzem przy 0,5 bara przez 10 minut potwierdza prawidłowość wykonania. Dokumentacja powykonawcza powinna zawierać schematy tras oraz parametry użytych materiałów zgodnie z normami z zakresu elektrotechnika.